Poncik Sahiplendirme evi

Topal Ama Aşktan Vazgeçmedi: Amour’u Kurtar Bazı kalpler, kırıldıkça daha çok sevmeyi öğrenir. Amour’un hikayesi, o kalplerden birine ait… Bir trafik kazasının ortasında, yorgun ve korkmuş bir şekilde bulundu o. Küçük bedeniyle hayata tutunmaya çalışıyordu. O an kimse fark etmedi, arabalar geçti, yağmur yağdı… Ama bir el uzandı: Beşiktaş Belediyesi Engelli Kedi Geçici Bakımevi. O el, Amour’un yeniden yaşama sebebi oldu. Ameliyat edildi. Günlerce veteriner masasında kaldı. Bacağı kurtuldu, ama o gün bir şeyi kalıcı olarak kaybetti: yürüyüşündeki özgürlük. Artık topal bir kediydi. Ama bir şeyi hiç kaybetmedi — sevgiyi. Topallığıyla oynuyor, koşuyor, gülümser gibi mırıldanıyor. Birinin kucağına almasıyla gözlerini kapatıp başını yaslıyor. “Gitme,” der gibi mırıldanıyor. Sevilmelere doyamıyor. Kucaktan hiç inmek istemiyor. Evde kedilerle uyumlu, insanlarla bambaşka bir bağ kuruyor. Sanki “Ben engelli değilim, sadece biraz farklıyım.” der gibi… Bakımevindeki herkes on...

3 Aylık Kangal… Barınağa mı Atılıyor?! 😭 Antalya’nın rüzgârı bu aralar daha soğuk esiyor. Bir kaldırım kenarında, taşların arasında kıvrılmış minik bir gölge var. Üç aylık bir Kangal yavrusu … Gözleri masum, kalbi kocaman, bedeni ise korkudan titriyor. Küçücük yaşında, hayatla mücadele etmeyi öğrenmiş. Oysa o yaşta, patilerini kovalamalı, güneşi yakalamalıydı. Ama onun dünyası, bir “şikayet”le değişti. “Bahçemde köpek var, alınsın!” dediler. Ve şimdi o masum yavru, barınağa gönderilmek üzere. Bir gönüllü, sabah erken saatte onu buldu. Minicik burnu toz içinde, gözlerinin kenarında yaş birikmişti. Titriyordu… ama biri yaklaştığında hâlâ kuyruğunu salladı. Çünkü korkudan büyük bir şeyi hâlâ kaybetmemişti: umudu. Kangal ırkı güçlüdür, cesurdur. Ama bu yavru daha üç aylık — ne karnını doyurabiliyor, ne de soğuğa dayanabiliyor. O sadece “sevgi” arıyor. Her gün biraz daha donan taşların arasında uyumaya çalışıyor. Bir battaniye bile mucize olurdu onun için. Gönüllüle...

Anne Ağlıyor... Yavrular Aç! Pug Ailesi Donacak mı? 💔 Antalya’da güneş batarken sokak taşları bile üşüyor artık. Küçük bir duvar kovuğunda, bir anne köpek titreyerek yavrularını sarıyor. O kadar yorgun ki, nefes aldığında bile acı hissediyor. Ama yavrularına dokunduğu anda içindeki anne gücü yeniden doğuyor. Bu hikaye bir Pug ailesinin hikayesi. Anne; kısa bacaklı, minik yüzlü, yumuşacık bakışlı. Yanında iki yavru, henüz sütten kesilmemiş. Biri gözünü zar zor açıyor, diğeri annenin karnına sokulmuş. Bir zamanlar bir evdeydi belki. Birinin “canım kızım” diye seslendiği bir sevgi vardı. Ama sonra sessizce kapı açıldı… ve o kapı bir daha kapanmadı. Şimdi bir duvar dibinde ağlıyor. Yavrular aç, ama sütü tükenmiş. Anne vücudundaki son damla enerjiyi yavrularına veriyor. Bir lokma mama, bir yudum su bile mucize olurdu. Konum: Antalya İletişim: 📞 0- 0505 - 56 - 26 - 748 Cins: Pug Durum: Anne ve 2 yavru acil yuva arıyor. Not: Bebekler sütten kesilince anne kısırlaştırma ...

Barınağa Götürmeyin! Minik Jack Russell İmdat 🆘 Antalya’da bir kutunun kenarında, minicik bir gölge vardı. Kulakları titriyordu, gözleri “beni fark et” der gibiydi. Üç aylık bir Jack Russell Terrier … henüz oyuncaklarını bile tanımadan, hayata terk edilmişti. Kucağa alındığında korkudan titredi ama sonra, bir insan eli değdiğinde sustu. Sanki yıllardır beklediği o sıcaklık buydu. Mahallede biri şikayet etti. “Bahçede yavru var, barınağa alınsın” dedi. Şimdi dosyası açık. Barınağa alınması an meselesi. Ve biz bir yarışın içindeyiz: bir yanda soğuk, bir yanda umut. Bu yavru 3 aylık, erkek, Jack Russell Terrier. Takip şartıyla sahiplendirilecek. Gerçek sevgi, gerçek sorumluluk istiyor. Konum: Antalya İletişim: 📞 0- 0505 - 56 - 26 - 748 “Barınağa götürmeyin” derken, aslında “umudu söndürmeyin” diyoruz. Bu küçük yürek için kış soğuk değil, ihmal ölümcül. 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

Şikâyet Ettiler… 1,5 Aylıklar Donacak mı? 😿 Antalya’da sonbaharın rüzgârı artık soğuk esiyor. Bir köşede, karton bir kutunun içinde iki minik can birbirine sokulmuş, titreyerek birbirini ısıtmaya çalışıyor. Henüz 1,5 aylıklar… Daha süt kokuları üstlerinden gitmemiş, dünya onlara oyun gibi görünüyordu, ama şimdi hayat ilk kez bu kadar sert dokunuyor. Onların suçu neydi? Sadece yaşamak mı? Bir gün, mahalleli biri “şikâyet” etmiş. “Bahçede yavru köpekler var” demiş. Oysa o bahçe, onların tek sığınağıydı. O küçücük alan, o karton kutu… bir evdi onlara. Ama şimdi barınak görevlileri gelebilir. Kış geliyor. O kutu artık ısıtmıyor. Toprak soğuyor, rüzgar sertleşiyor. Minik patiler donuyor. Gözleriyle yardım ister gibi bakıyorlar. Sanki diyorlar ki: “Bizi bir günlüğüne bile sevseniz yeter… barınağa gitmeyelim.” Bu iki yavru orta ırk olacak. Henüz küçükler ama yürekleri kocaman. Korkunca birbirine sarılıyorlar, sıcak ararken birbirlerinin üzerine kıvrılıyorlar. Konum: Antalya İ...

Rüyamızda Görüyoruz... Prenses Neredesin? 💔 Beylikdüzü Eston Deniz Sitesi’nin sabahları genelde sessizdir. Yakamoz Mahallesi’nde, West İstanbul Marina’nın bahçelerine deniz kokusu dolarken bir pencerenin önünde küçük bir gölge belirirdi: Prenses. Minyon, zarif, beyaz-kahverengi bir dişi kedi. Küçük patileriyle cama dokunur, dışarıdaki kuşları izlerdi. Her sabah aynı yer, aynı saat, aynı huzur. Ama bir sabah o pencere boş kaldı. Mama kabı yerindeydi ama mama dokunulmamıştı. Kapı önünde ne bir pati izi ne bir mırıldanma… O sabah, site sessizliğe gömüldü. O artık orada değildi. O gün Beylikdüzü sessizdi. Ama kalpler çığlık atıyordu. Prenses kaybolmuştu. Aynı anda, sitede bakılan birkaç kedi daha yok olmuştu. Gönüllüler “atılmış olabilirler” dediğinde herkesin içi buz kesti. Bir anda herkes aynı soruyu sormaya başladı: “Neden?” Prenses, çipli değildi. Ama evin bir parçasıydı. Yavru sayılmazdı ama minyon tipliydi, kendine has bir güzelliği vardı. Sokakla bağı vardı ama asıl ye...

Her Akşam Kapıda Bekliyordu... Şimdi Yok 💔 Denizli Pamukkale’de her akşam aynı sahne yaşanırdı. İncilipınar Mahallesi 1251. Sokak’ta, küçük bir apartmanın önünde o minik dost otururdu. Her gün saat altı gibi kapıya gelir, başını eğip beklerdi. Kapı açıldığında gözlerini kısar, kuyruğunu sallayarak koşardı. O, bu evin sessiz ama en sadık bekçisiydi. Ama o Cuma günü… O gün gelmedi. Saat altıyı biraz geçmişti. Kapı önünde ne bir ses, ne bir gölge vardı. Bir mama kabı, bir boş paspas… Ve sessizlik. O hep kapıda bekliyordu. Ama şimdi yok. Ev sahibi önce çevreye baktı. “Belki köşede uyuyordur.” dedi. Ama saatler geçti, hava karardı, o yine dönmedi. Caddeler, apartman boşlukları, araç altları, hatta çöp konteynerleri bile arandı. Ama hiçbir iz yoktu. Bir ses bile çıkmadı. İncilipınar Mahallesi 1251. Sokak sakinleri onu tanıyordu. Sokakta yürürken herkes başını okşardı. Sessizdi, uysaldı, kimseye zarar vermezdi. Ama o gün... bir şey oldu. Bir anda kayboldu. Son görüldüğü yer: ...

Kör Sanıldı... Şimdi Dünyayı Yeniden Görüyor 😢 Antalya’nın Kepez ilçesinde bir sabah... Sokak sessizdi, köşede bir gölge hareketsiz yatıyordu. Yaklaştığımızda gördük ki bu minik can gözlerini kısık halde tutuyor, önüne konulan mamayı bulamıyordu. Sanki dünya kararmıştı onun için. Her şey sessiz, her şey gri. Kimseyi göremiyor, ama bir ses duysa hemen başını kaldırıyordu. Veterinerdeki ilk söz içimizi yaktı: “Gözleri kapanmış… büyük ihtimalle göremiyor.” Ama biri pes etmedi. “Bir şansı olmalı!” diyerek tedaviye başlandı. Göz damlaları, merhemler, kontroller, bekleyiş... Ve bir sabah mucize oldu. O sabah güneş pencereden içeri vurduğunda, o başını kaldırdı. Işığa baktı. Bir anda göz bebekleri büyüdü. Ve ilk defa göz teması kurdu bizimle. Kör sanılmıştı ama artık görüyordu. O an sadece bir kedi değil, bir umut da hayata döndü. Gözlerinden tedavi oldu, şimdi tamamen sağlıklı. Artık oyuncu, meraklı, sevecen. İnsana alışık, kucağa alınmayı seviyor. Ama hâlâ bir evi yok… O mucizeyi...

Sarı Kayboldu… Kulağı Kesik, Gören Var mı? İstanbul’un Esenler ilçesinde, sabah telaşının ortasında iki nokta var ki Sarı’yı tanıyan herkes bilir: Menderes Metrosu ile Menderes Ortaokulu arası. Turuncu çizgileri güneşte bal rengine dönen o kediyi, mahallenin çocukları “Sarı!” diye seslenince anında başını çevirmesinden tanır. Bir de kulak ucundaki küçük kesik var; uzaktan bakanın bile aklında kalır. Sarı, bazen metro çevresinde esnafın paspasında kıvrılır, bazen okul yolu üzerinde öğrencilere refakat ederdi. Sakin, güvende ve hep aynı güzergahta… Ta ki bir gün ortadan kaybolana dek. İlk gün “bugün görünmedi” dendi. İkinci gün “herhalde başka sokakta uyudu.” Üçüncü gün ise endişe, yerini telaşa bıraktı. Sarı neredeydi? Gönüllüler ve mahalle sakinleri organize oldu. Apartman boşlukları, bodrum katları, kapalı otoparklar, inşaat çevreleri ve araç altları tek tek kontrol edildi. Pazar kurulan günlerde tezgâh arkaları, çöp konteynerlerinin kuytu köşeleri, parklardaki sık çalılıklar...

Bir sabah İstanbul’un kalabalık caddelerinde, küçük bir kedi sessizce kaldırım kenarında kıvrılmıştı. Yüzünde korku, gözlerinde “yardım edin” çığlığı… Bir araba hızla geçtiğinde, her şey bir anda karardı. O an Toros, bir bacağını kaybetti. Ama asıl şaşırtıcı olan, umudunu kaybetmemesiydi. @besiktasbelediyesi ekipleri onu fark ettiğinde, kimse yaşama şansının olacağına inanmamıştı. Ama Toros pes etmedi. Götürüldüğü Engelli Kedi Geçici Bakımevi nde tedaviye alındı. Veterinerler, gönüllüler el birliğiyle onun yaralarını sardı. Günler geçti. Toros’un yaraları iyileşirken, içindeki sevgi büyüdü. Üç bacağıyla yürümeye, oynayarak diğer kedilerle kaynaşmaya başladı. Kucağa alınmayı çok seviyor, insanlara güvenle sokuluyordu. Ama ne yazık ki, yuva arayışı bitmemişti. Her gün camın kenarına gider, dışarıyı izlerdi. Koşan çocuklara, yürüyen insanlara bakar; belki biri beni fark eder der gibi bakardı. Ama kimse durmadı. Toros artık aylarca orada bekledi. Yeni kediler geldi, bazıl...

Minik Üşüyor… Bir Kalp, Bir Yuva Var mı? 30 Ekim 2025 – İstanbul / Beylikdüzü 3 aylık sevgi dolu bir yavru, kış gelmeden sıcak bir yuva arıyor. Bahçede büyüdü ama artık dışarıda kalmaması gerekiyor. Uysal, insan canlısı ve sağlıklı. Beylikdüzü soğuklarında bir ev, onun için hayat demek. 📍 Konum: İstanbul – Beylikdüzü 🐾 Yaş: 3 aylık 💞 Karakter: Sevgi dolu, uysal 📸 İletişim: @bey2akeskin Kış gelmeden bir kalbi ısıtmak ister misin? 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla #MinikÜşüyor #BeylikdüzüKedi #AcilYuva #AdoptDontShop #AnimalRescue

Gözleri Kapandı… Ama Vicdanlar Hâlâ Kör mü? 💔 30 Ekim 2025 – İstanbul / Beşiktaş Bir zamanlar gören, oynayan, güneşi izleyen bir kediydi. Ama bir kaza her şeyi değiştirdi. Artık göremiyor ama hâlâ hissediyor. Adı Perçem. Karanlıkta kalmış ama umudunu kaybetmemiş bir kalp. Beşiktaş Belediyesi Engelli Kedi Geçici Bakımevi’nde yaşıyor. Uysal, sıcakkanlı ve sevgi dolu. 9–10 aylık, iç–dış parazit ve kuduz aşıları tamam. Henüz kısır değil ama zamanı geldiğinde kısırlaştırılacak. Görme engelli kediler diğerlerinden farklı değildir. Evde tüm düzeni hafızalarıyla öğrenir, sevgiyle yön bulurlar. Ama dışarıda tehlikelere karşı savunmasız kalırlar. O yüzden Perçem’in sadece bir şeye ihtiyacı var: Bir kalp, bir yuva, bir el. 📍 Konum: İstanbul – Beşiktaş 🎂 Yaş: 9–10 aylık 🐾 Durum: Görme engelli, sağlıklı 🏥 Bulunduğu Yer: Beşiktaş Belediyesi Engelli Kedi Geçici Bakımevi 📞 İletişim: 0- 544 - 955 - 76 - 89 (WhatsApp – kendinizi tanıtarak mesaj atın) 📸 Ins...

Isındı, Korktu, Kurtuldu… Ama Hâlâ Yalnız 💔 30 Ekim 2025 – İstanbul / Maltepe Motorun içinden gelen o cılız ses... Bir hayatın yeniden doğuşu. Soğuktan korunmak için sığındığı motorun içinde sıkışıp kalmıştı. Küçücük bedeniyle dünyadan saklanmıştı. Ama biri fark etti, kaputu açtı ve onu oradan kurtardı. Bir hafta boyunca veterinerde tedavi gördü. Artık sağlıklı, neşeli ve sevecen. Ama kurtaran kişinin evinde köpek var, anlaşamıyorlar. Bu yüzden bu yavru için acil bir yuva aranıyor. Bir motorun içinden çıktı, ama hâlâ bir kalbin içine giremedi. Bir kez daha kurtulması senin elinde. 📍 Konum: İstanbul – Maltepe 🎂 Yaş: Yaklaşık 3 aylık 🐾 Durum: Sağlıklı, tuvalet eğitimi var 🏥 Geçmiş: Motorun içinden kurtarıldı, 1 hafta veterinerde kaldı 📞 İletişim: 0- 553 - 604 - 56 - 41 Bir motorun sıcaklığından kurtuldu, şimdi bir kalbin sıcaklığını arıyor. 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla #IsındıKorktuKurtuldu #MaltepeKedi #PoncikArsiv #HelpAnimals #Ani...

Bagajın Karanlığı… Bir Yuva Işığı Arıyorum 💔 30 Ekim 2025 – İstanbul Küçücük bir bedenimle koca dünyaya sığamadım ben. Koskoca şehirlere, evlere, kalplere sığamadım. Defalarca terk edildim, hiçbir suçum olmadan. Oyuncak gibi elden ele verildim. Unuttular bir kalbim olduğunu, ama ben bin yerimden kırıldım. Bir evin kedisiyken başlayan hikayem, üçüncü kez terk edilirken bir otogarda kabusa döndü. Otobüsün bagajına, kum kabımın içinde konuldum. Sadece bir gün kalmıştım o evde. Bir gün sonra “başımızdan gitsin” dediler. Bagajın karanlığında, titreye titreye bekledim. Her damla gözyaşım bagajın duvarlarına çarptı. Karanlıkta nefes almayı unuttum, ama yaşama isteğini unutamadım. Şimdi küçük bir odada, kafeste yaşıyorum. İnsanlar hayatlarına devam ederken, ben hâlâ bir kalp arıyorum. Sadece yaşamak, biraz sevilmek istiyorum. 📍 Konum: İstanbul 🎂 Yaş: 2 yaşında 🐾 Cinsiyet: Erkek ⚕️ Durum: Kısır, sağlıklı 💔 Geçmiş: Defalarca terk edildi, son kez oto...

Bir Serumla Yaşıyor… Ama İnsanlık Onu Unuttu 💔 30 Ekim 2025 – Antalya / Kepez Bir serum damla damla akıyor… Her damla bir umut, her nefes bir mücadele. 1 buçuk yaşında, erkek bir kedi. Karaciğer yetmezliği ve sarılık teşhisiyle günlerdir veteriner kliniğinde yatıyor. Bedeni zayıf, gözleri solgun, ama kalbinde hâlâ yaşama umudu var. Onu bulan kişi tedavi masraflarını karşılıyor. Hiçbir maddi beklentisi yok. Tek isteği: “Tedaviden sonra bir yuvası olsun.” O şimdi kliniğin sessizliğinde, serumla yaşam mücadelesi veriyor. Bazen gözlerini kapatıyor, bazen güçsüzce mırıldanıyor. Ama kalbinde hâlâ sevgi var. Çünkü o, insanları hâlâ seviyor. Bir kucak, bir ev, bir kalp arıyor. Çünkü bir can için bazen sevgi en büyük tedavidir. 📍 Konum: Antalya – Kepez 🎂 Yaş: 1 buçuk yaşında 🐾 Cinsiyet: Erkek ⚕️ Durum: Karaciğer yetmezliği, sarılık (tedavi altında) 🏥 Veteriner: Tedavi sürüyor 💵 Masraflar: Karşılanıyor – Maddi beklenti yok 📞 İletişim: 0- 532 - 2...

Mamasını Paylaşırdı… Ama Kimse Kucağını Paylaşmadı, Ankara 💔 30 Ekim 2025 – Ankara / Çankaya Bir kap mama… Bir sıcak kucak… Bir yavru için hayatın anlamı sadece bunlar. Ama bu minik, o mamasını paylaşacak kadar iyi kalpliydi. Yine de kimse onunla kucağını paylaşmadı. 💔 Henüz 2 aylık, küçücük bir bebek. Tuvalet eğitimini almış, sağlıklı, sevgi dolu, oyuncu. Bir topu gördüğünde peşinden koşuyor, bir el uzandığında hemen mırıldıyor. Bu yavru, Ankara sokaklarında bulunduğunda hâlâ insanlara inanıyordu. Her adımda bir umut vardı gözlerinde. Birinin “gel bakalım” demesini bekliyordu. Kucağa alındığında titremeyi bırakıyor, sanki “işte burası güvenli” der gibi gözlerini kapatıyordu. Ama sonra herkes gidiyordu… Bir kap mama bırakıp, arkasına bakmadan uzaklaşan insanlarla doluydu dünya. Oysa onun istediği sadece bir kap mama değil, bir ömürlük kucaktı. Şimdi Ankara’da geçici bir bakımda. Küçücük bir kutuda, oyuncaklarının arasında bekliyor. Her sese,...

Cüce Kayboldu… İstanbul’un Vicdanı Nerede? 30 Ekim 2025 – İstanbul / Fener Yolu İki yaşında, gri ve beyaz karışımı, yeşil gözlü dişi kedi Cüce kayboldu. 24 Ekim günü saat 12.00 civarında Fener Yolu Ebru Sokak çevresinde kaybolduğu bildirildi. Üzerinde mor renkli, isimli tasma bulunmaktadır. Cüce ev kedisidir, yabani değildir. Sokakta korkabilir, bir köşeye saklanabilir. Gören, duyan veya bulan kişilerin lütfen iletişime geçmesi rica olunur. 📞 İletişim: 0-533-610-51-88 📍 Konum: Fener Yolu – Ebru Sokak 💜 Özellik: Mor tasmalı, yeşil gözlü, gri-beyaz dişi 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla #CüceKayboldu #İstanbulVicdanıNerede #PoncikArsiv #KayıpKedi

Sevdiğini Arayan Bir Kalp: Juju Nerdesin? 30 Ekim 2025 – Antalya / Kepez Bir kedi kayboldu… ama onunla birlikte bir kalp de yarım kaldı. Juju, kısır erkek bir ev kedisi. Antalya Kepez Gündoğdu Mahallesi’nde kayboldu. Üzerinde mavi tasması vardı. Sahibi Tülay Ekinci günlerdir arıyor. Bir gören, duyan, bilen lütfen iletişime geçsin. Belki bir ses, bir paylaşım onun yuvasına dönüşünü sağlar. 📞 İletişim: 0- 541 - 382 - 40 - 07 📍 Konum: Antalya – Kepez, Gündoğdu Mahallesi 🎀 Özellik: Mavi tasmalı, kısır erkek 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla #JujuNerdesin #KayıpKedi #AntalyaKepez #PoncikArsiv

Sevdiğini Sokağa Atmak mı? İnsanlık Bu mu, İstanbul? 30 Ekim 2025 – İstanbul / Yenibosna Bir yavru kedi… bir zamanlar sevildiğini sanıyordu. Ama bir gün, bu soğukta kapının önüne bırakıldı. Sevgi, bir çöp gibi sokağa atıldı. Bir genç kız fark etti onu. Titriyordu. Gözlerinde korku, bedeninde üşüme… Kız dayanamadı, annesinden gizli eve aldı. Şimdi zamanla yarışıyoruz. Kızın annesi fark ederse yavru yeniden sokağa bırakılacak. O yüzden çok acil, ömürlük yuva aranıyor. 🐾 Cins: Scottish 🎂 Yaş: 5 aylık 👦 Cinsiyet: Erkek 📍 Yer: İstanbul – Yenibosna 📞 İletişim: 0- 536 - 310 - 75 - 90 📱 Instagram: @pati_sevdalisi_34 Şartlar: Kedi sinekliği, takip ve zamanı geldiğinde kısırlaştırma şartı vardır. Sevgi, sokağa atılmaz. Eğer gerçekten seviyorsan, evlat gibi sahiplenirsin. 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla #SevdiğiniSokağaAtmakMı #İnsanlıkBuMuİstanbul #PoncikArsiv #ScottishYavru #İstanbulYenibosna

Gözleri Yok… Peki Ya Bizim Vicdanımız Var mı, Ankara? 29 Ekim 2025 – Ankara İstanbul’da molozların arasında fark edildi. İki gözü kör ama kalbi kocaman. Atakan Gürgit tarafından Ankara’ya getirildi. Şu anda klinikte, 2 aydır sevgiyle bakılıyor. 3.5 aylık erkek, sevgi arsızı, kucak düşkünü. Tüm sağlık kontrolleri tamam, sadece gözleri görmüyor. Ama kalbiyle hissediyor, insan sevgisine doyamıyor. 📍 Konum: Ankara 📞 İletişim: Atakan Gürgit – 0532 167 21 98 🐱 Durum: İki gözü kör 🎂 Yaş: 3.5 aylık 💞 Karakter: Sevgi arsızı, kucak düşkünü 📺 Videoyu İzle: 👉 Buraya tıkla #GözleriYokVicdanVar #EngelliCanlaraÖncelik #AnkaraKedi #KörKedi

Bu Gözleri Tanıyor musun? Altındağ’da Bir Kucak Ağlıyor 🥹 29 Ekim 2025 – Ankara / Altındağ / Karapürçek British kırması, dişi, yaklaşık 1 yaşında bir kedi bulundu. Kucak delisi, uysal ve çok sevecen. Veteriner kontrolleri tamamlandı, sağlıklı. Sahibini bulamazsak sıcak bir yuva arıyoruz. Belki bu gözleri tanıyorsundur. 📍 Konum: Ankara / Altındağ 📞 İletişim: @g.cmlk6 (Instagram) 🐱 Cins: British kırması 🎂 Yaş: 1 yaş ♀️ Cinsiyet: Dişi 📺 Videoyu İzle: 👉 Buraya tıkla #BuGözleriTanıyorMusun #KayipKedi #Ankara #BritishKırması

Kapıdan Atıldı… Şimdi Kalbini Açacak Birini Bekliyor 😢 29 Ekim 2025 – İstanbul 1.5 yaşında Ankara cinsi bu güzel oğlan, ailesi tarafından terk edildi. Barınakta kimse istemedi, belediye sokağa saldı. Sokakta yaşayamayan kedi şimdi kliniğe alındı ve güvenli. Ancak hâlâ aynı minderin üzerinde sessizce bekliyor. Bir kapı açıldı, kapandı… Ama belki bu kez seninki açılır. 📍 Konum: İstanbul 📞 İletişim: 0544 558 07 86 (WhatsApp) 🐱 Cins: Ankara 🎂 Yaş: 1.5 yaşında ♀️ Durum: Kısır, aşıları tam 📺 Videoyu İzle: 👉 Buraya tıkla #KapıdanAtıldı #acilyuva #rescuecat #adoptdontshop

Ezildim Ama Yaşamak İstiyorum… Seninle Olur mu? 🥺 29 Ekim 2025 – Mersin / Mezitli Bir araba çarptı, kaçtı. Ama bu küçük kalp pes etmedi. 3,5 aylık yavru kedi tedaviyle hayata döndü. Şimdi sadece sıcak bir yuva arıyor. Her gördüğü insana “annem misin?” der gibi bakıyor. Kucak delisi, insan canlısı, sevgi dolu. 📍 Konum: Mersin / Mezitli 📞 İletişim: 0532 171 55 82 (Serpil Ballı) 🐱 Yaş: 3.5 aylık erkek 💉 Durum: Tedavi tamamlandı, sağlıklı Ezildim, ama yaşamak istiyorum… Seninle olur mu? 📺 Videoyu İzle: 👉 Buraya tıkla #EzildimAmaYaşamakİstiyorum #acilyuva #rescuecat #adoptdontshop

Oynadılar, Sıkıldılar, Attılar… Şimdi Tek Başına Ölüyor mu? 29 Ekim 2025 – İstanbul / Acil Yuva Çağrısı Bir zamanlar sevilmişti. Oynadılar, sıkıldılar, sonra attılar. Şimdi 7 aylık, kısır, British Long Hair cinsi bir kız. Klinikte tedavisi sürüyor ama çıkınca kalacak yeri yok. Diğer kedilerle anlaşamıyor, sadece insanlara güveniyor. Masrafları karşılanıyor. Tek ihtiyacı, sıcak bir yuva. 📍 Konum: İstanbul 📞 İletişim: 0542 156 16 91 (WhatsApp) 🐱 Cins: British Long Hair 🎂 Yaş: 7 aylık ♀️ Durum: Kısır, tek kedi olmalı Lütfen onu bir kez daha terk etmeyelim. Bir yuva, bir umut. 💔 📺 Videoyu İzle: 👉 Buraya tıkla #britishlonghair #kedisahiplendirme #acilyuva #rescuecat #adoptdontshop

Bir Tüy, Bir Nefes, Bir Dua: Onu Kurtaracak Mısın? 29 Ekim 2025 – İstanbul / Barınak Hikayesi Bir tüy kadar narin, bir nefes kadar kısa, bir dua kadar sessiz bir yaşam... Bu güzel Scottish Fold kızımız, barınakta süresi dolmak üzere. Kısır, aşıları tam, ama umudu tükenmeden bekliyor. Her gün bir çift göz kapıya bakıyor. Belki bugün biri gelir, belki bir el uzanır, belki bu dua kabul olur. 📍 Konum: İstanbul 📞 İletişim: 0544 558 07 86 (WhatsApp) 🐱 Cins: Scottish Fold 🎂 Yaş: 1 yaşında ♀️ Durum: Kısır, aşıları tam 🏠 Barınakta: Süresi dolmak üzere Unutma, bazen bir paylaşım bir hayat kurtarır. 📺 Videoyu İzle: 👉 Buraya tıkla #scottishfold #kedisahiplendirme #adoptdontshop #barınakhikayesi

Ev Değil, Kalp Arıyor: Border Collie’nin Umudu 29 Ekim 2025 – Antalya Ev değil, kalp arıyor. Çünkü sadakat dört duvarda değil, kalpte yaşar. 2 yaşında erkek Border Collie , Antalya’da acil yuva bekliyor. Takip şartıyla sahiplendirilecektir. Zeki, uysal ve sadık bir dost. 📍 Konum: Antalya 📞 İletişim: 0505 562 56 48 🐶 Irk: Border Collie 👱‍♂️ Cinsiyet: Erkek 🎂 Yaş: 2 ⚠️ Durum: Takip şartıyla acil yuva aranıyor Bir ev değil, bir kalp arıyor. Belki o kalp seninki. 💔 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla #bordercollie #antalyaköpek #köpeksahiplendirme #saveadog #dogrescue

Bir Telefon, Bir Hayat: 30 Günlük Yavru Kız 29 Ekim 2025 – Ankara / Yenimahalle Bazen bir telefon, bir hayat demektir. Bu minicik kızın hikayesi de tam olarak öyle. Henüz 30 günlük , minicik bir dişi yavru kedi . Kuru mama yemeyi öğrendi, kum eğitimi aldı, insan sesine alıştı ama hâlâ bir yuvası yok. Birisi “evet” derse, hayatı tamamen değişecek. Onu Yenimahalle’de annesinden ayrı halde buldular. İlk gün sütle beslendi, sonra kuru mamaya geçti. Kucağa alındığında mırıl mırıl ses çıkarıyor; sanki “beni bırakma” der gibi… 📍 Konum: Ankara / Yenimahalle 📞 İletişim: 0542 662 95 27 🐣 Yaş: 30 günlük ♀️ Cinsiyet: Dişi 🍽️ Beslenme: Kuru mama yiyebiliyor 🧺 Tuvalet: Kum eğitimi var Bu yavru, sadece mama değil, bir kalp arıyor. Bir telefon, bir mesaj, bir paylaşım onun hayatını kurtarabilir. Bir telefon, bir hayat… 📺 Videoyu İzle: 👉 Buraya tıkla #ankara #yenimahalle #kedisahiplendirme #yavrukedi #dişikedi #petrescue #adoptacat #catlover #savealife

Sevimli Nergis: Bir Yuvaya Hasret Küçük Kalp 💜 29 Ekim 2025 – Ankara / Çankaya O bir avuç mutluluk… Fotoğraflarda gördüğün o minik yüz, sevimli burnu ve kocaman gözleriyle “merhaba” diyor sana. Adı Nergis. Henüz 1.5 aylık , minik bir dişi kedi. Henüz kısır değil, ama ileride takip, kısırlaştırma ve çip şartıyla sahiplendirilecek. Annesi, ODTÜ kampüsüne hamileyken terk edildi. O soğuk gecelerde, karanlık bir köşede doğurdu yavrularını… Şanslıydı, çünkü duyarlı insanlar fark etti ve anneyle yavrularını geçici bir yuvaya aldı. Yavrular büyüdü, birer birer yeni yuvalarına gitti. Ama bir tanesi kaldı geriye — küçük Nergis. Nergis şimdi geçici yuvada. Kucak delisi, mırıldamayı seven, insan sesine alışkın, sevgiyle büyütülmüş bir minik kalp. Ama yakında o evin süresi doluyor. Ve eğer yuva bulunamazsa, bu minicik can yeniden sokağa dönmek zorunda kalacak. Düşünsene… Kardeşleri sıcacık evlerde mamasını yerken, Nergis o soğuk sokakta yalnız kalacak… Bu kadar sevimli, bu kadar m...

Çipli Kayıp Kedi Sahibini Arıyor – British Shorthair 29 Ekim 2025 – Avcılar, İstanbul. O gün rüzgar biraz sertti. Denizköşkler sahilinde insanlar yürürken, kimsenin fark etmediği bir çift göz etrafa bakıyordu… Küçük, gri-beyaz tüyleriyle zarif bir British Shorthair kedi, titreyerek bir köşede bekliyordu. Yaklaşık 7-8 aylıktı. Boynunda çip vardı. Yani bir zamanlar birine aitti. Ama şimdi yapayalnızdı. Onu bulanlar hemen Tarım İl Müdürlüğü’ne haber verdi. Çip numarası kayda geçti. Ancak kimse aramadı. Ne bir telefon, ne bir ilan, ne bir sahip… O günden beri minik dostumuz, üç haftadır bir geçici yuvada kalıyor. Sevgiyle beslendi, sıcak bir yatakta uyudu. Ama artık o evin süresi doldu. Evde başka hayvanlar var ve bu tatlı yavruyu daha fazla tutamıyorlar. Şimdi ise her zamankinden fazla bir kalbe, bir güvene, bir umuda ihtiyacı var. Gözleri hâlâ kapıya bakıyor… Belki biri gelir, belki o “sesi” duyar. Ama sen o olabilirsin. Bir süreliğine bile olsa, onu yeniden hayata dö...

Poncik Sahiplendirme Evi: Kör Ama Sevgiyi Görüyor… Yeter Ki Biri Elini Uzatsın 💔 Seferihisar’ın sessiz bir mandalina bahçesinde, yaprakların arasında minik bir kalp atıyor. 8 aylık, tamamen kör ama kalbiyle görebilen bir kedi... İnsanları kokusundan tanıyor, seslerinden huzur buluyor. Her geçen gün biraz daha yalnızlaşıyor. Bahçe sahipleri mandalinleri topladıktan sonra gitmiş. O ise orada kalmış. Ne görebiliyor, ne de yönünü bulabiliyor. Ama bir ses duydu mu hemen koşuyor. Çünkü o, insan delisi bir kalp… Veteriner kontrolünden geçti; gözleri geri dönmeyecek şekilde görme yetisini kaybetmiş. Ama sağlıklı, güçlü ve sevgi dolu. Sadece bir şeye ihtiyacı var: Güvenli bir yuva. Kör ama hayata küsmemiş. Bir ses duysa hemen mırlıyor. Bir el değse, hemen kafasını dayıyor. Sanki “Görmeme gerek yok, hissettiğim yeter” der gibi. Onu sahiplenmek, sadece bir kediye değil, bir mucizeye dokunmak demek. 📍 Yer: Seferihisar 📞 İletişim: +90 532 567 69 18 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla #Se...

Poncik Sahiplendirme Evi: Gözleriyle Konuşuyor… ‘Beni Sevecek Biri Var mı?’ 💔 Ankara Keçiören Subayevleri’nde, küçük bir balkonun kenarında sessizce oturuyor… 2 aylık, uysal, sevgi dolu bir erkek yavru. Gözleriyle konuşuyor, sanki “Beni sevecek biri var mı?” diye fısıldıyor. Veteriner kontrolünden geçti. İç ve dış parazit uygulaması yapıldı, özel şampuanla yıkandı. Tertemiz, mis gibi kokuyor. Kuru mamayla besleniyor, kuma alışkın, sağlığı mükemmel. Ama kalbi hâlâ boş… çünkü hâlâ kimsesi yok. Oyun oynamayı, kucağa alınmayı, ilgiyle bakılmayı çok seviyor. Biri onu sevdiğinde gözlerini kısarak huzurla mırıldanıyor. Ama sonra tekrar yalnız kalınca sessizleşiyor. Sanki “Neden kimse gelmedi?” der gibi bakıyor. Bu yavru, sadece bir kedi değil… Bir sevgi hikayesinin başlangıcı. Onu sahiplenmek, sadece bir cana yuva vermek değil; aynı zamanda kendi hayatına saf bir sevgiyi davet etmek demek. 📍 Yer: Ankara / Keçiören / Subayevleri 📞 İletişim: Yasin Hayran — 0 (507) 873 18 10 📺 Videoy...

Poncik Sahiplendirme Evi: Donmak Üzereydiler... Kimse Görmedi 💔🐾 Antalya Kepez’in soğuyan sokaklarında, bir duvar dibinde 4 küçük gölge titriyordu. Henüz 1 aylık bile değillerdi. Gözleri yeni yeni açılmış, minicik patileriyle soğuğa direnmeye çalışıyorlardı. Kimse görmedi onları. Kaldırımın kenarında, çöplerin yanında… Karton bir parça bile yoktu üstlerinde. Havalar her geçen gün daha da soğuyordu, rüzgar iliklerine kadar işliyordu. Bir gün, oradan geçen biri durdu. Başta hareket ettiklerini bile fark etmedi. Sonra minik bir “miyav” sesi duyuldu. Yavaşça eğildi… Kartona sarılmış gibi birbirlerine sokulmuş 4 yavruyu gördü. Titriyorlardı. Veterinere götürüldüler. Soğuk, açlık, halsizlik… Ama yaşama isteği gözlerinde parlıyordu. Veterinerin ilk sözü “Şanslıymışlar” oldu. Çünkü birkaç saat daha geçse, belki hiç biri yaşayamayacaktı. Şimdi o 4 minik kalp yaşama tutundu. Yemek yiyorlar, mırıldanıyorlar, oynuyorlar. Ama hâlâ bir şey eksik... Yuva. Antalya / Kepez’de geçici olarak barı...

Poncik Sahiplendirme Evi: Kimse Bakmadı... Ama O Gözleriyle Değil Kalbiyle Gördü 💔 Antalya Kepez’in kalbinde, küçük bir sokakta başladı bu hikaye. Henüz 7 aylık bir yavru kediydi. Gözleri iltihap içindeydi, neredeyse tamamen kapanmıştı. Kimse fark etmemişti. Herkes geçip gitmişti. Bir gün, biri durdu. Eğildi, o minik bedene dokundu. “Yaşıyor…” dedi sessizce. İşte o an her şey değişti. Küçücük bir umut kıvılcımı, koca bir mucizeye dönüştü. Veteriner kliniğinde saatler, günler geçti. Gözlerine ilaçlar damlatıldı, iğneler yapıldı, sevgiyle okşandı. Doktor “Belki göremez” dediğinde bile vazgeçilmedi. Her damla şefkat, o karanlığa biraz daha ışık getirdi. Ve sonunda… Bir sabah, göz kapakları titredi. Işık sızdı. O artık görebiliyordu. Ama en güzeli, gözleriyle değil, kalbiyle görmeyi öğrenmişti. Artık her sesi tanıyor, sevgiyle mırlıyor, kucağa alındığında gözlerini kısarak güvenle uyuyordu. Tedavisi tamamlandı. Artık sağlıklı, oyunbaz, meraklı bir yavru. Ama hâlâ eksik bir şey var… ...

Kurtarmak mı zor, görmezden gelmek mi? Antalya’da bir sokak köşesinde beş kiloluk, küçük ırk bir köpek bulundu. Barınağa gönderilmek üzere. Ama bazen en zor şey kurtarmak değil, görmezden gelmektir. Bu küçük can korkuyor, üşüyor, ama hâlâ güvenmeye çalışıyor. Bir kapı aralanırsa, bir hayat değişebilir. 📍 Yer: Antalya 📞 İletişim: 0505 562 6748 Bir canı kurtarmak dünyayı değiştirmez, ama onun dünyasını değiştirir. 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

Kocaeli’de bir kapı, bir yalnız kedi ve umut 💛 Kocaeli – İzmit’te bir kapının önünde başladı bu hikaye. Hava soğuktu, bir miyav sesiyle kapı açıldı. Küçük bir yavru kedi, annesi tarafından terk edilmişti. Şimdi 2–3 aylık, erkek, tekir. Oyuncu, sevecen, insan canlısı bir çocuk. Tuvaletini bile gözetim altında yapıyor, güven arıyor. Sahiplenemiyorum ama korumaya çalışıyorum. 📍 Yer: Kocaeli – İzmit 📞 İletişim: 0538 862 7333 O, yalnızlığın içinde umut buldu. Belki şimdi o umudu sen büyütürsün 💛 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

Soğuk bir akşam… küçücük bir mucize bulundu 💛 Soğuk bir İstanbul akşamıydı. Yağmur yağıyor, rüzgar esiyordu. Küçük bir kutudan gelen incecik bir miyav sesi, bir kalbi yerinden oynattı. Henüz 10 günlük bir yavru bulundu ve korumaya alındı. Şimdi sağlıklı, oyuncu, insan canlısı bir çocuk. Kum eğitimi var, kuru mama yiyor, sevilmeyi çok seviyor. Kış gelmeden sıcak bir yuvaya ihtiyacı var. 📍 Yer: İstanbul – Kartal 📞 İletişim: 0532 749 2663 📸 Instagram: @kentplus_patileri Bu küçük mucize belki de senin kalbinde yer bulacak 💛 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

O gece kaybolmadı… sanki yeryüzünden silindi 💔 17 Ekim Cuma gecesi, Mersin Çamlıbel’de ev kedimiz Minnak kayboldu. Her zamanki gibi oyun oynadı, mama yedi, ama o gece dışarı çıktıktan sonra geri dönmedi. Her yeri aradık, ilanlar bastırdık, besleme yapanlara haber verdik. Ama hiçbir iz yok. O gece kaybolmadı, sanki yeryüzünden silindi. Minnak ev kedisidir, sokağı bilmez. Yaklaşır, korkmaz. Gören, duyan, bilen olursa lütfen haber versin. 📍 Bölge: Mersin – Çamlıbel 📅 Tarih: 17 Ekim Cuma gecesi 📩 İletişim: Lütfen arayın veya mesaj atın Bir kedinin kaybolması sadece bir kayıp değildir, bir sessizliktir. Lütfen paylaşın, Minnak’ı bulmamıza yardım edin. 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

Site istemedi… oysa sadece sevilmek istiyorlar 💔 İstanbul Kadıköy’de bir sitenin sığınağında iki minik yavru doğdu. Henüz iki aylık olduklarında, apartman sakinleri onları fark etti. Gözleri pırıl pırıl, mırıl mırıl sevdikçe yaklaşan iki can… İki ay boyunca apartman sığınağında beslendiler. Ancak şimdi site yönetimi onların burada kalmasını istemiyor. “Hayvan istemiyoruz,” dendi. Oysa bu iki yavru kimseye zarar vermedi, sadece biraz sevgi istedi. 📍 Yer: Kadıköy / İstanbul 📩 İletişim: 0542 445 1903 📸 Instagram: @zeynepozmtlu Şimdi onlara sıcak, güvenli, ömürlük yuvalar arıyoruz. Çünkü site istemedi… ama belki sen seversin 💛 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

Yürümeyi öğrendi… ama kaderinden kaçamıyor 💔 İzmir Buca’da bir anne kedinin son yavrusu… Dört buçuk aylık, minicik bir yürek. Kardeşlerinin hepsi hayatını kaybetmişti, ama o yaşam için tutunmayı seçti. Geçen hafta iç–dış parazit uygulaması yapıldı. Her şey yolundaydı. Ama perşembe sabahı ayağını yere basamıyordu. Kliniğe götürüldü; kırık yok, çıkık yok, sadece bir darbe. Veteriner “biraz dinlensin” dedi. Ve o küçük beden, mucize gibi toparlandı. Yürümeyi öğrendi… ama kaderinden kaçamıyor. Çünkü şimdi sokağa dönme tehlikesiyle karşı karşıya. Evde hasta bir kedi, dışarıda onlarca sokak canı… 📍 Yer: İzmir – Buca 📩 İletişim: 0555 593 6470 📸 Instagram: @nurten_derekoylu O hâlâ insanlara güveniyor. Hâlâ mırlıyor. Hâlâ “sev beni” diyor. Bir mucize yarattı, ama ikinci mucizesi sen olabilirsin. Çünkü bu hikayenin sonu hâlâ yazılmadı. 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

Sokak beklemesin: Sarmana ömürlük yuva verelim İstanbul’da, barınağa terk edilmiş 10 aylık sarman bir kedi… Kısır, iç–dış parazit ve kuduz aşıları yapılmış, inanılmaz güzel huylu, sevecen bir delikanlı. Ama şimdi önünde iki yol var: ya sonsuza kadar kalacağı bir yuva , ya da tekrar soğuk sokaklar … Sarman cinsi bu güzel oğlan, barınağa terk edildiğinde neye uğradığını şaşırmıştı. Kafesin içinde sessizce oturuyor, gözleriyle “neden?” diye soruyordu. Bir gönüllü onu fark etti ve hastalanmaması için geçici yuvaya aldı. Ama oradaki süresi de dolmak üzere. Eğer kimse sahiplenmezse, yeniden sokağa salınacak. O, barınakta kimseye tırmalamayan, dokunulduğunda hemen mırlayan, insanla göz göze gelince usulca başını eğen o nadir kedilerden biri. Hayatında tek istediği şey: Bir koltuk, bir battaniye ve biraz sevgi. 📍 Yer: İstanbul 📩 İletişim: 0544 558 07 86 (Lütfen WhatsApp’tan mesaj atınız) 🐾 Cins: Sarman 💉 Durum: Kısır, iç–dış parazit ve kuduz aşısı tamam 💛 Karakter: Sevece...

Bu sevgi ayrılığa dayanmaz 💔 İstanbul Gaziosmanpaşa’da, birbirine sımsıkı bağlı iki minik gri kırma kardeş yaşıyor. Onlar sadece kardeş değil… birbirlerinin nefesi, huzuru, umudu. Soğuk bir günde bulundu bu iki bebek. Birbirlerine sarılmış, gözleri korkuyla dolu, ama sevgileri sıcacık. O kadar küçüklerdi ki, insan onları gördüğünde sadece bir şey hissediyordu: “Bu sevgi, ayrılığa dayanmaz…” Onlar birlikte mırıldanıyor, birlikte yemek yiyor, birlikte uyuyorlar. Ayrı kaldıklarında biri diğerini arıyor, mırlaması kesiliyor, kalbi hızlanıyor. Birbirlerine bu kadar bağlı iki canlıyı görmek, insanın içini parçalıyor. 💔 Şimdi geçici yuvada süreleri doldu. Hiç sokak bilmeyen bu iki minik can, sokağa gitmeden önce son kez şanslarını deniyorlar. ✨ Karakterleri: • Sevgiye aç, insan odaklı • Tuvalet eğitimleri var • Oyuncu, sevecen ve sosyal İkisi de sağlıklı, iç–dış parazitleri yapıldı. Ama ayrılırlarsa yaşayamazlar. 📍Yer: İstanbul – Gaziosmanpaşa 📩İletişim: 0551 598 78 03...

Dolapta ölümle boğuştu… Şimdi mucize gibi yaşıyor 💔 İzmir İzmir’den yazıyorum… Bu satırları yazarken hâlâ gözlerim doluyor. Ayşe bebek, bahçemde doğdu. 4 ay boyunca annesiyle birlikte yaşadılar. Her sabah mamasını verirken birlikte mırıldanırdık. Ama bir gün annesi gitti. Ve o günden sonra Ayşe’nin dünyası sessizleşti. Annesi gidince Ayşe korktu, yalnız kaldı. Bahçemdeki eski bir dolabın içine saklandı. Günlerce oradan çıkmadı. O küçücük bedeniyle, karanlıkta sessizce titriyordu. Bir gün baktım, yürüyemiyor… Yalpalıyor, düşüyor, gözleri korkuyla dolu. Veterinere koştum. Teşhis: nörolojik FIP. İçim yandı. Veteriner “yaşama şansı çok düşük” dediğinde sanki nefesim kesildi. Ama pes etmedik! Her gün iğne, serum, ilaç, pansuman… 2 ay boyunca umutla savaştık. O hiç durmadan mırıldandı — sanki “Yaşamak istiyorum…” diyordu. Ve mucize oldu. Tedavi bitti, Ayşe bebek artık sağlıklı! Koşuyor, oynuyor, mamasını kendi yiyor. Ama hâlâ çekingen, çünkü 2 aydır veteriner kafesinde yaşıyor. Artı...

Kırık çeneyle mırıldandı… ‘Yaşamak istiyorum’ 💔 Ankara Etimesgut’ta, yağmurlu bir akşamda arabaların altına sıkışmış bir kedi buldum. Yerde kan vardı. O an baktım; titriyor, gözlerinden yaş süzülüyordu. Çenesi kırılmış, vücudu yaralarla doluydu… ama hâlâ mırıldanıyordu. O an sanki bana bir şey söyledi: “Yaşamak istiyorum…” Kucağıma aldım, veteriner kliniğine koştum. Doktor, “Biraz daha geç bulunsaydı yaşamazdı.” dedi. Çenesi kırılmıştı, birkaç dikiş atıldı, tedavisi başladı. Günlerce serum, ilaç, pansuman… Ama o hiç pes etmedi. Her sabah mırıldanarak uyanıyordu. Kırık çenesiyle bile insana sokuluyor, sevilmek istiyordu. Şimdi tedavisi bitti, ama yeni bir tehlike var. Kaldığı geçici evden atılacak. Evime aldım ama kedim onu kabul etmedi, saldırdı. Artık çarem kalmadı. Bu güzel kız, sokağa dönmeden önceki son şansında. Dişi, yaklaşık üç aylık. Kum alışkanlığı var, kuru mama yiyor. İki renkli gözleriyle bakan herkesin kalbini eritiyor. O kadar sevecen ki, sevgi gösterdiğin an ...

3 yavruyu kurtardım ama gücüm bitti 😢 Bugün anlatacağım hikaye kolay bir hikaye değil… Antalya’nın Kuzeyyaka semtinde, üç küçük mucizeyle karşılaştım. Üçü de farklı yerlerde, farklı zamanlarda… Ama hepsi aynı şeye sahipti: korku dolu gözler ve umutla atan minicik kalpler. İlk yavru, market önündeki bir kutuda buldum. Gözleri hâlâ açılmamıştı, annesi yoktu. İkincisi, çöplüğün kenarında mırıldanarak ağlıyordu — kim bilir kaç saattir açtı. Üçüncüsü ise yolun ortasında, arabaların arasında kalmıştı. Hepsini o an kucağıma aldım, “Sizi bırakmam.” dedim. Ama itiraf edeyim kanka… artık gücüm bitti. Ev dolu, yerim yok, çitlerim hasta. Yine de onları bırakmaya gönlüm el vermedi. Birini görsen, sen de bırakamazdın. Her biri farklı karakterde: Biri utangaç, biri oyun delisi, biri sürekli mırıldanıyor. Hepsi hayatta kalmaya kararlı, hepsi sevilmeyi hak ediyor. Şimdi güvenliler, ama bu sadece geçici. Benim elimden gelen bu kadar. Artık sıra sizde… Bir paylaşım, bir yuva, bir sahip çıkış —...

Bu kızı gören var mı? Konyaaltı’nda 😢 Antalya’nın güzel ilçesi Konyaaltı’nda, Uluç Mahallesi sakin bir sabahına uyanırken, sokak ortasında yalnız bir kedi dikkat çekti. Kuyruğunu yavaşça sallıyor, her geçen insana umutla bakıyordu. Ne tasması vardı ne de çipi… Ama tüyleri bakımlıydı, gözleri pırıl pırıldı — belli ki bir zamanlar sevgi dolu bir evde yaşamıştı. Veterinere götürüldü; çipine bakıldı ama bulunmadı. Kısır olduğu anlaşıldı. Yani bu güzel kız birine aitti. Ama artık yalnızdı. O kadar sevecen ve oyuncuydu ki, yanına yaklaşan herkesin eline başını yaslıyordu. Bir çocuk topunu ona doğru attı, o da patisiyle geri itti — işte o an herkes “oyuncu kerata” dedi. Sanki hâlâ birinin geleceğine inanıyordu. Uluç Mahallesi’nde herkes bu tatlı dişi kediyi konuşuyor. Bir anda ortada kaldı ama gözlerinde hâlâ umut var. Belki kapı açık kaldı ve kaçtı, belki biri taşınırken fark etmeden geride bıraktı… Bilmiyoruz. Ama biliyoruz ki, o hâlâ birini bekliyor. 📍Yer: Konyaaltı – Uluç Mah...

İnsanlık bu mu? 😡 Antalya’da terk edilen minik kızın gözleri herkesi ağlattı! Antalya’nın sıcak bir akşamında, sessizce bir veterinere bırakıldı bu minik yavru. Henüz 2 aylıktı. Dünyaya yeni gözlerini açmıştı, her şeyi merak eden, her sese kulak kabartan bir kalp kadar küçüktü. Ama o gün bir şey oldu… Artık “sahibi” dediği kimse yoktu. Veteriner kapısında bırakılan bir kutunun içindeydi. Üzerinde sadece küçük bir not: “Bakın buna, ben bakamıyorum.” Veterinerdeki herkes bu manzaraya alışkın gibiydi ama o an göz göze gelince, içlerinden biri “yine mi?” dedi, sonra minik kızı kucakladı. Ürkmüştü, titriyordu, ama gözlerinde hâlâ umut vardı. Belki de içten içe biliyordu; bir yerlerde onu gerçekten sevecek bir insan var. Şimdi bu minik dişi yavru, Antalya’da bir veterinerde sevgi dolu bir kalbi bekliyor. İç-dış parazit tedavisi yapıldı ✅ Kum eğitimi var ✅ Henüz minicik, güvenmeyi yeni öğreniyor ama kucağınıza geldiğinde kalbinizi ısıtacak kadar sevecen ❤️ Bir canı sahi...

Bir şehir arıyor… Bir kalp hâlâ bekliyor. Çanakkale’de bir isim yankılanıyor: Jülide. 🐾 1️⃣ Bir Şehir Sessizleşti Rotary Park civarında kaybolan Jülide, 1.5 yaşında dişi bir kedi. O sadece bir ev kedisi değil, bir kalbin neşesiydi. Şimdi sessiz bir köşede, belki bir duvar dibinde bekliyor. 💔 2️⃣ Ailesi Hâlâ Umutla Arıyor Aren Kaçar günlerdir aynı caddede yürüyüp adını sesleniyor. Her “Jülide” çağrısı, rüzgârda yankılanıyor. Ama o hâlâ bulunamadı… 🏡 3️⃣ Nerede Kayboldu? 📍 Çanakkale Merkez – Rotary Park civarı. 1.5 yaşında, gri-beyaz tüyleriyle kolay ayırt edilebilir. Görenlerin hemen iletişime geçmesi çok önemli. 📞 4️⃣ İletişim 📍 Çanakkale / Rotary Park 📱 0540 995 95 16 👤 Aren Kaçar 🧡 5️⃣ Son Söz Bu şehirde umut hâlâ var. Bir paylaşım, bir bakış, bir kalp… Hepsi Jülide’yi eve döndürebilir. 📺 YouTube’da bu hikayeyi izle: 👉 Poncik Sahiplendirme Evi

Rüzgâr öpüyor… ama insanlık hâlâ görmüyor. Bir balkonun köşesinde 5 buçuk aylık bir yavru titriyor. Annesiyle birlikte parka atıldı, kardeşleri yuva buldu — o kaldı. Şimdi bir balkonun köşesinde, sevgi bekliyor. 🐾 1️⃣ Küçük Bir Can, Büyük Bir Bekleyiş Aylar önce kurtarıldı, geçici bir balkona yerleştirildi. Ama o balkon artık onun dünyası oldu. Geceleri rüzgârla konuşuyor, gündüzleri kapıya bakıyor. Birinin “gel” demesini hâlâ umutla bekliyor. 💔 2️⃣ Kardeşleri Gitti, O Kaldı Hepsi yuva buldu, hepsi sıcak yastıklarda uyuyor. Ama o hâlâ orada. Bir can, bir umut, bir bakış kadar yakın. Üşüyor ama hâlâ sevgiye inanıyor. 🏡 3️⃣ Ne İstiyor? Bir ev… bir kalp… bir sıcaklık. Artık balkon değil, bir kucak istiyor. İstanbul / Sultangazi’de onu bekleyen hayat, senin ellerinde. 📞 4️⃣ İletişim 📍 İstanbul / Sultangazi 📱 0538 028 02 58 📸 @nerminmadeen 🧡 5️⃣ Son Söz Rüzgâr öpüyor, ama insanlık görmüyor. Bir can hâlâ bekliyor. Ona uzanacak bir el, onun dünyasını deği...

Bir ev boşaldı… ama bir kalp kaldı. Eşyalar gitti, kapı kapandı, o hâlâ kapının önünde bekliyor. Sanki birazdan o tanıdık ses gelecekmiş gibi… ama kimse dönmedi. 🐾 1️⃣ Terk Edilişin Sessizliği İstanbul Kurtköy’de, taşınan bir ailenin ardında kaldı. Erkek, yaklaşık 1 yaşında, kısır, sevecen bir kedi. Sahibi giderken onu unutmadı — sadece bıraktı. Evde yankılanan sessizlik şimdi onun nefesleriyle dolu. 💔 2️⃣ Duvarlarla Göz Göze Her sabah aynı yere oturuyor. Kapının açılmasını bekliyor. Bazen cama bakıyor, bazen rüzgâra. Çünkü hâlâ sevildiğine inanıyor. 🏡 3️⃣ Neden Ev Gerekli? Ev ortamına alışkın, dışarıda yaşayamaz. Yağmurda titriyor, kalabalıkta korkuyor. Bir daha terk edilmeyeceği, sıcak bir kucak istiyor. Sadece bir ev değil, bir kalp arıyor. 📞 4️⃣ İletişim 📍 İstanbul / Kurtköy 📱 0544 359 21 46 Bir mesaj, bir arama — belki de onun yeni hayatı olur. 🧡 5️⃣ Son Söz Bir can bekliyor… Belki senin kalbinde bir yer vardır. Eşyalar gitti, ama o hâlâ orada....

Birbirine sarılıp uyuyorlar… Çünkü ayrılığın ne olduğunu henüz bilmiyorlar. 🐾 1️⃣ Kardeşlik Bu Kadar Güzelken Küçük Çamlıca’da 2 aylık iki smokin erkek yavru. Veteriner muayeneleri tamam, iç parazitleri yapıldı. İkiz gibiler; biri kucakta uyumayı seviyor, diğeri onun kuyruğuna sarılıyor. 💔 2️⃣ İnsanlar Bu Kadar Acımasız Bu minikler artık geçici evde kalamayacak. Birlikte büyüdüler, şimdi ayrılma korkusu içindeler. Ama hâlâ umutla bekliyorlar. 🏡 3️⃣ Sahiplendirme Koşulları Birlikte ya da ayrı sahiplendirme Takip & kısırlaştırma şartı Ev içi yaşam 📞 4️⃣ İletişim @elifftcn 📍 Küçük Çamlıca / Üsküdar 🧡 5️⃣ Son Söz Bir kapı açılırsa, iki kalp aynı evde büyüsün. Bir paylaşım iki hayatı kurtarabilir. 📺 YouTube’da bu hikayeyi izle: 👉 Poncik Sahiplendirme Evi

Vili Gitti… Ama Kokusunu Hâlâ Arıyoruz 💔🐾 🐾 1️⃣ Bir Anlık Kapı, Bir Ömürlük Sessizlik 19 Ekim günü Ankara Balgat / Oğuzlar Mahallesi’nde kayboldu. Evden bir anda çıktı ve bir daha dönmedi. Şimdi bir evde, bir yastıkta, bir kalpte eksiklik var. 💔 2️⃣ Kokusunu Hâlâ Arıyoruz Her köşe hâlâ Vili gibi kokuyor. Ama o yok. Bir çip, bir isim, bir umut… Hepsi hâlâ bu şehirde bir yerlerde. 📞 3️⃣ İletişim Yer: Ankara / Balgat – Oğuzlar Mahallesi İletişim: 0507 050 67 62 🧡 4️⃣ Bir Paylaşım, Bir Mucize Bir paylaşım bile Vili’yi geri getirebilir. Bu yazıyı, videoyu paylaş. Belki o mucize senin elinde gerçekleşir. 💛🐾 📺 Videoyu izlemek için: 👉 Buraya Tıkla

Bir Defter Kapatılıyor… Ama bu defterde bir sayı değil, bir kalp yazılı. 💔 🐾 1️⃣ Terk Edilen Bir Güzellik Russian Blue cinsi, gri tüyleriyle ışıl ışıl bir oğlan. Bir zamanlar evdeydi, şimdi barınağın soğuk duvarları arasında bekliyor. 💔 2️⃣ Süresi Dolmak Üzere Barınakta her canın bir süresi var. Onun süresi de bitmek üzere. Ama hâlâ yaşamak, sevilmek istiyor. 📞 3️⃣ İletişim Yer: İstanbul İletişim: 0544 558 07 86 (WhatsApp) 🧡 4️⃣ Umut Hâlâ Var Bir defter kapanıyor olabilir ama… Bir paylaşım, bir kalp, bir hayat değiştirebilir. Belki de o kalp sensin. 💛🐾 📺 Videoyu izlemek için: 👉 Buraya Tıkla

Doğdular… Ama Yaşayamadılar. Bir klinik odasında, soğuk bir kafeste büyüyen üç minik can. Güneşi hiç görmediler, kucak hiç bilmediler… 🐾 1️⃣ Kafeste Başlayan Bir Hayat Anneleri tedavi altındayken doğdular. O zamandan beri aynı yerde, bir kafeste büyüyorlar. Artık sadece bir yuvaya ihtiyaçları var. 💔 2️⃣ Sağlıklılar Ama Sevgisiz 2 aylık, biri erkek, ikisi dişi Parazit aşıları yapıldı Sağlıklılar, kuru mama yiyorlar Artık sadece sıcak bir ev istiyorlar 📞 3️⃣ İletişim 📍 Ankara 📞 +90 542 514 49 05 📸 @patikaradernegi 🧡 4️⃣ Umut Onlarla Büyüsün Onlar yaşamak için doğdu… Ama sevgi olmadan nefes almak da yaşam değildir. Belki onların “ilk güneşi” sen olursun 💛🐾 📺 Videoyu izlemek için: 👉 Buraya Tıkla

Her şeyi vardı... Bir tabak mamayla doyar, bir köşede uyurdu. Ama bir şey eksikti: Bir kucak. 🐾 1️⃣ Küçük Bir Kalp, Büyük Bir Özlem Bu yavru Ankara / Çankaya’da bulundu. 2,5 aylık dişi, kuru mama yiyor, tuvalet eğitimi var. İç-dış parazit tedavileri tamamlandı. Artık tek isteği var: sevgi dolu bir ev. 💔 2️⃣ Neden Sahiplenilmeli? Çünkü o, kucaklanmayı hiç bilmeyen bir yavru. Sokakta kalırsa sevgiyi değil, yalnızlığı öğrenir. Ama sen sahiplenirsen, güvenmeyi yeniden öğrenir. 📞 3️⃣ İletişim Bilgileri 📍 Ankara / Çankaya 📞 Yasin Hayran — 0 (507) 873 18 10 🧡 4️⃣ Bir Kucak, Bir Hayat Bir kediyi sahiplenmek sadece bir sorumluluk değil — bir kalbi hayata döndürmektir. 📺 Videoyu izlemek için: 👉 Buraya Tıkla

Bir bankın altında saklanıyordu… Küçücük bedeniyle titriyordu. İnsanlar geçti, kimse durmadı. Ama o hâlâ bir evin sıcaklığını hayal ediyor. 🐾 1️⃣ Bir Parkta Başlayan Hikaye İstanbul / Kağıthane – Çağlayan Enis Sokak’ta, parkta yalnız bir kedi. Terk edilmiş olmalı, çünkü yabani değil. İnsan sesi duyunca hemen başını kaldırıyor, gözleriyle “beni fark et” diyor. 💔 2️⃣ Umutla Bekleyiş Biz mama ve su veriyoruz, ama onun yeri sokak değil. Bir minder, bir pencere kenarı, bir kalp istiyor sadece. Belki seninle birlikte, yeniden güvenmeyi öğrenir. 📞 3️⃣ İletişim Bilgileri 📍 İstanbul / Kağıthane – Çağlayan Enis Sokak 📞 +90 551 715 14 00 🏡 4️⃣ Neden Sahiplenmelisin? Bir canı sahiplenmek, sadece ona yuva vermek değildir. Bir hikâyeye umut, bir kalbe sıcaklık kazandırmaktır. Onun gözlerinde minnettarlığı her gün göreceksin. 📺 Videoyu izlemek için: 👉 Buraya Tıkla

Antalya’nın bir köşesinde, minicik bir kalp hâlâ bekliyor... 3 aylık, dişi, tuvalet eğitimi var, iç-dış parazitleri tamam. Ama hâlâ bir evi yok. 💔 Oyun oynamak yerine bir kapının önünde oturuyor. Her geleni izliyor, sanki “beni fark edin” diyor. Ama kimse durmuyor. Oysa onun tek istediği şey, bir kucak dolusu sevgi. 💛 📍 Bilgiler Yer: Antalya Yaş: 3–3,5 aylık Cinsiyet: Dişi Tuvalet eğitimi: Var Aşı durumu: İç–dış parazit uygulandı İletişim: 📞 0546 432 4007 O sadece bir yavru değil… Bir hayat. Ve bu hayat, senin sevginle değişebilir. 💔🐾 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

Bir anda yok oldu… Gözümün önünde kayboldu. Bir saniye önce patisi elimdeydi, bir saniye sonra sessizlik. 🐾 1️⃣ Kayboluşun Ardından Antalya / Konyaaltı, Gürsu Mahallesi 312. Sokak civarında küçük bir kedi, Trüf, kayboldu. Sahibi “Kızım” diye sesleniyor her gün, ama cevap yok. Trüf’ün çipi var, insan canlısı, ama korktuğunda saklanıyor olabilir. 💔 2️⃣ Umut Bitmedi Her gün biri, “Belki bu sefer göreceğim” diye o sokağa dönüyor. Bir kedi, bir aile, bir umut… Belki senin paylaşımın, Trüf’ün eve dönüş hikayesini yazacak. 📞 3️⃣ İletişim Bilgileri 📍 Antalya / Konyaaltı – Gürsu Mahallesi 312. Sokak 📞 0532 509 21 10 🐱 4️⃣ Trüf Nerede? Trüf belki bir bahçede, belki bir apartman boşluğunda… Ama en çok, sevildiği evin kapısında bekliyor olabilir. Bu hikaye, bir “görülme” çağrısıdır. 📺 Videoyu izlemek için: 👉 Buraya Tıkla

Diyarbakır’ın bir sokağında başladı bu hikaye... 3 yaşında, erkek bir köpek. Gözleri yorgun, kalbi yavaş ama hâlâ atıyor. 💔 Bir gönüllü fark etti, “yaşamalı” dedi. Şimdi Antalya’ya doğru bir umut yolculuğu başlıyor. O sadece bir nakil değil, bir kurtuluş hikayesi. Her dakika, her kilometre onun için önemli. Çünkü yetişemezsek, kalbi durabilir. 💔 📍 Bilgiler Yer: Diyarbakır ➜ Antalya Yaş: 3 Cinsiyet: Erkek Durum: Tedavi için acil nakil gerekiyor İletişim: 📞 0505 562 6748 Bu yolculuk bir mucizeye dönüşebilir. Bir paylaşım, bir destek, bir kalp... Hepsi bir hayat kurtarabilir. 💛🐾 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

Bir kamyonun arkasında başladı her şey... Maltepe’den Kartal’a kadar fark edilmeden gitti bu minik sarman. Şoför görmedi, ama o hâlâ sevgiyi bekliyor. 💔🐾 Tırnakları kesik, çipi yok, belli ki birinin kedisiydi. Şimdi dışarıda tek başına, korkak ama umutlu. Dayak yiyor, kaçıyor ama yine de insanlara inanıyor. O sadece hayatta kalmak istemedi… Sevilmek istedi. Şimdi sıcak bir yuva arıyor — bir kalp, bir el, bir merhamet yeter. 📍 Bilgiler Yer: İstanbul / Kartal Erkek, 7 aylık, sarman Uysal, ev ortamına alışık İletişim: 📞 0535 974 87 07 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

“Yarın taşınıyoruz. Alacaksanız alın, yoksa burada bırakacağız.” Bir cümleyle bitti bir ömür. Pamuk ve Köpük, bir gün önce aileydiler; ertesi gün kapının önündeydiler. Sakarya’da iki küçük–orta ırk can, aynı gün terk edildi. Uslu, insanlarla ve kedilerle uyumlu bu iki kalp şimdi bir kafeste birbirine yaslanarak uyuyor. Kapı her aralandığında umutlanıyorlar. “Belki dönerler” diye bakıyorlar ama kimse gelmiyor. Birlikte sahiplenecek, asla terk etmeyecek bir yürek arıyoruz. 📍 Sakarya 📩 İletişim: @kucukkarabaliklarindilan 📞 Tel: 0544 567 12 64 👥 Birlikte sahiplenme öncelikli 📺 Videoyu izlemek için: 👉 Buraya tıkla

Bazı renkler daha çok sevilir, bazıları hiç fark edilmez… Ama sevginin rengi yoktur. Bu küçük tekir yavru, üç haftadır yuva bekliyor. Kardeşleri gitti, o ‘tekir’ diye kaldı. 💔 Kuru mama yiyor, bahçede oynuyor, insanlara hâlâ güveniyor. Sadece bir kalp bekliyor – rengine değil, ruhuna bakacak bir kalp. 🐾 Rengi yüzünden görülmedi ama hâlâ seviyor. Belki de bu hikâyenin mutlu sonunu sen yazarsın. 📺 Videoyu izlemek için: 👉 Buraya tıkla

Antalya Muratpaşa’da bir klinik odasında unutuldular… İki küçük sarman kardeş. Terk edildiler ama hâlâ kuyruk sallıyorlar. Her gün biri gelsin diye umutla bekliyorlar. 💔🐾 Veterinerin kapısı her açıldığında heyecanla miyavlıyorlar. Ama o kapı hiçbir zaman onlara açılmıyor. Bir mama kabı, bir oyuncak, bir umut… sonra yine sessizlik. Bir klinik odasında bekleyen iki kardeşin hikayesi bu. Terk edildiler ama hâlâ insanlara inanıyorlar. Bir gün bir kalp, onları birlikte alır mı? 📺 Hikayenin videosunu izlemek için: 👉 Buraya tıkla

Bir zamanlar bir evi vardı… Sonra bir gün, birlikte yaşadığı arkadaşıyla zehirlendi. O ölmedi, ama içindeki sevgi yaralandı. Ve şimdi, hâlâ sevilmek istiyor. 💔🐾 Tekir 1 yaşında, erkek, sevecen ve kısırlaştırma desteği sağlanacak. İstanbul / Gaziosmanpaşa’da yaşıyor. Zehirlenmesine rağmen hâlâ insanlara güveniyor, hala okşanmak, sevilmek, kucakta mırıldanmak istiyor. 📍 İstanbul / Gaziosmanpaşa 📞 0 534 987 12 09 Bazı kalpler kırıldığında bile affeder. Bu kalp onlardan biri… Bir paylaşım bile bir hayatı kurtarabilir. 💕🐾 📺 YouTube’da bu hikayeyi izlemek için: 👉 Buraya tıkla

Henüz birkaç haftalıktı… Annesizdi, ama umudu vardı. Sıcak bir ev hayal etti. Kucakta uyuyacağını, okşanacağını düşündü. Ama sabah olduğunda, soğuk bir gerçek uyandırdı. 💔 15 Ağustos doğumlu erkek yavru kedi, kum alışkanlığı var, kuru ve yaş mama yiyor, oyuncu, sevecen, ama hâlâ bekliyor. Kardeşleri yuva buldu, o kaldı. Ay sonuna kadar sahiplenilmezse, sokakla tanışacak, belki de bir daha dönmeyecek. 📍 İstanbul / Bostancı 📞 0532 273 87 01 Bir paylaşım, bir hayat kurtarır. Belki bu satırları okuyan sensin, belki de onun mucizesi olacaksın. 💕🐾 📺 YouTube’da bu hikayeyi izlemek için: 👉 Buraya tıkla

O kadar küçüktü ki… Sokakta bulduklarında henüz gözleri yeni açılmıştı. Annesi yoktu, ama kalbi hâlâ sevilmeyi bekliyordu. 💔 Gönüllüler onu büyüttü, aşılarını yaptı, sevmeyi öğretti. Ama şimdi o da yalnız… Geçici ev artık dolu, kimse onu alamıyor. Eğer biri sahiplenmezse, yine sokağa dönecek. O hiçbir şey yapmadı. Ne hata etti, ne suç işledi. Sadece “sev beni” dedi gözleriyle. Ama kimse bakmadı… 📍 İstanbul 📞 0551 175 1275 📸 @aksak.kubra.art Belki de bu hikayenin sonunu sen değiştirebilirsin. Bir paylaşım bile bir kalbi kurtarabilir. 💕 📺 YouTube’da bu hikayeyi izlemek için: 👉 Kanalımıza git

Bu görüntüyü izleyen herkes ağladı 💔 İstanbul Beylikdüzü’nde bir grup minik yavru kedi bulundu. Gri kırma, henüz iki aylık… Ama hikâyeleri öyle acı ki, bu görüntüyü izleyen herkes ağladı. Onları sokakta bulduk. Kum kullanmayı bilen, kuru mama yiyen, sevilmeye bayılan üç kardeşti. Ama birileri onları, hiçbir vicdan taşımadan sokağa atmıştı. Henüz minicik bedenleriyle köpeklerin arasında, titreye titreye bir köşeye sığınmışlardı. O an göz göze geldik… Ve ben sadece bir şey düşündüm: “Geç kalırsam, bir daha göremem.” Kucağıma aldım, korumaya aldım. Veteriner kontrolünde sağlıkları iyi çıktı. Şimdi güvendeler ama bu geçici bir koruma. Çünkü sokak onlar için bir daha dönülmeyecek bir yer olmalı. Bu yavrular; 💖 Kum kullanıyor, 🍽️ Kuru mama yiyor, 🐾 Sevilmeye bayılıyor, 🎾 Oyun delisi ama kalpleri çok kırılgan. Sokakta kalırlarsa köpeklere yem olacaklar. Zamanları yok, bu onların son şansı. 📍Yer: Beylikdüzü / İstanbul 📞İletişim: 0538 017 43 63 🐱Durum: Gri kırma 3 yavr...

5 aylık bir yavru düşün… Henüz annesini tanımadan, sokakla tanıştı. 💔 Gönüllüler büyüttü, sevdiler, korudular. Ama şimdi o minik kalp yine yalnız. Artık kalabileceği yer kalmadı. Ya sokağa salınacak, ya barınağa gönderilecek… O kadar uysal, o kadar sevecen ki, kucağa alındığında hemen mırıldanıyor. Tuvalet eğitimi var, aşıları tamam. Sadece sevgiye, ilgiye ve sıcak bir yuvaya ihtiyacı var. 📍 İstanbul 📞 0544 558 0786 İletişim: @fidan2306 Bir paylaşım bile bu masum kalbin kaderini değiştirebilir. 💕 📺 YouTube’da bu hikayeyi izlemek için: 👉 Kanalımıza git

Güzelliği bir lanet gibi olmuştu ona. Her gören “ne kadar güzel” dedi ama kimse “seni bırakmam” demedi. 💔 O bir British Long Hair Silver — zarif, asil, sessiz bir prenses. Camın ardında günlerce bekledi, ama kimse gelmedi… Sokağa atıldı, başka bir eve verildi, orada susuz ve yalnız bırakıldı. Sonra bir mucize oldu — iyi bir insan onu duydu, kısırlaştırdı, kurtardı. Şimdi yeniden bir hayatın eşiğinde. Ama bu defa kalıcı bir yuva istiyor. Diğer kedilerle anlaşamıyor, evin tek prensesi olmalı. İnsan aşığı, ilgi delisi, ProPlan mama yiyor. Sadece sevgi, güven ve biraz sabır istiyor. 💕 📍 İstanbul / Sultangazi 📞 0542 156 16 91 📺 YouTube’da bu hikayeyi izlemek için: 👉 Kanalımıza git

Bazen kader, küçücük bir kalbi en baştan sınar… Bu hikaye, o kalplerden birine ait. 💔 Bursa Demirtaş’ta, sokakta annesini kaybetmiş minicik bir yavru bulundu. Üşümemek için bir köşeye sığınmıştı, ta ki biri onu fark edene kadar. Yavru eve alındı. İlk defa sıcak bir yatağa dokundu, ilk defa güvende hissetti. Ama evdeki hasta kedi ve hamilelik durumu nedeniyle kalamadı. Şimdi o minik kalp, yeniden sokakta kalma riskiyle karşı karşıya. Tuvalet eğitimi var, sakin, uysal ve sevgi dolu. Bir kap mama, biraz sevgi, bir ömürlük yuva arıyor. 💕 📍 Bursa – Demirtaş 📞 0551 175 1275 Lütfen paylaşın, belki mucize siz olursunuz. 🐾 📺 YouTube’da bu hikayeyi izlemek için: 👉 Kanalımıza git

Benim adım Kahve. Henüz küçücük bir yavruyken, kardeşlerimle birlikte bir çuvalın içine konulup çöpe atıldım. O gün hayatımın biteceğini sandım… ama bir mucize oldu. 💔 Kardeşlerim kurtuldu, yuvalarına kavuştu… ama ben geride kaldım. Barınağa alındım, sonra tekrar terk edildim. Ama kalbim, hiç kimseye kırılmadı. Çünkü ben hâlâ sevmekten vazgeçmedim. 🐶 Şimdi 1 yaşındayım, kısırlaştırıldım, iç-dış parazit aşılarım yapıldı. İnsanlarla, hayvanlarla çok iyi anlaşıyorum. Tek isteğim, beni gerçekten sevecek bir yuva. Belki de bu hikâyenin mutlu sonunu senin elinle yazacağız. Çünkü ben hâlâ sevgiden umudumu kesmedim. 💕 📺 YouTube’da bu hikayeyi izlemek için: 👉 Kanalımıza git

Bazen kader, küçük bir canı en baştan sınar… Ama o, pes etmez. 🐾 Antalya’da, henüz 2 aylık bir yavru , bir bahçeye sessizce atıldı. Ne annesi vardı, ne de yanında onu koruyacak biri. Doğuştan arka patisi eksikti. Küçük bedeniyle yürümeye çalışıyor, ama o eksik bacak onu yavaşlatmıyordu… çünkü kalbi eksiksizdi. 💔 Bir komşu acıyıp onu aldı. Ama ne yazık ki, evdeki herkes aynı kalbe sahip değildi. Eşi istemedi… ve o yavru yeniden kapı önüne bırakıldı. Şimdi o, Antalya’da sıcak bir yuvayı bekliyor. Arka bacağı yok ama kalbi sevgiyle dolu. Engellilere öncelik verilecektir. 📍 Antalya 📞 0535 572 0608 Takip şartıyla ücretsiz sahiplendirme. 📺 YouTube’da bu hikayeyi izlemek için: 👉 Kanalımıza git

Bir klinik odasında sessizlik… İsmail hoca “pati ver” dedi. Ve o an, minicik bir terrier dünyayı değiştirdi. Sadece patisini değil, kalbini de uzattı. 💛 Küçücük bedeniyle herkese güvenin ne demek olduğunu hatırlattı. Veteriner sustu, asistanlar gülümsedi. Çünkü bazen sevgi, sadece bir dokunuşla anlatılır. O gün herkes bir şey fark etti: Belki de dünya hâlâ güzel, çünkü içinde böyle kalpler var. 💛🐾 📍 Klinik Bilgisi İstanbul / İsmail Hoca Kliniği 🐶 Terrier | Erkek | 0 Numara 📺 Videoyu izle: 👉 Buraya tıkla

Bazı ayrılıklar sadece bir veda değildir… bir kalbi diğerine emanet etmektir. 💔🐾 Antalya’da yaşayan yaşlı bir kadın, hayatının en zor kararını verdi: Hastalığı yüzünden, sevgiyle büyüttüğü kedisinden ayrılmak zorunda kaldı. Kollarındaki minik dostuna son kez sarıldı, gözyaşlarıyla “Seni çok seviyorum ama artık seninle ilgilenemem…” dedi. Kedi o an her şeyi anladı… ve sessizce, kadının kalp atışlarını dinlemeye devam etti. Şimdi o güzel kız, Antalya’da yeni bir kalp bekliyor. 2 yaşında, dişi, kısır, aşıları tam. Ev ortamına alışkın, sessiz, uysal, sevgi dolu bir kedi. Bu sadece bir sahiplendirme değil, bir emanet hikayesi. Bir kadın, kalbini bu minik bedende bırakıyor. 📍 Antalya 📞 0546 432 4007 Takip şartıyla ücretsiz sahiplendirilecektir. 📺 YouTube’da bu hikayeyi izlemek için: 👉 Kanalımıza git

Kameralar kayıttaydı… Bir kutudan gelen cılız ses, Antalya’nın kalbini sarsacak bir hikâyenin başlangıcı oldu. 4 minik yavru, bir karton kutunun içinde bulundu. Birbirlerine sarılmışlardı. Titreyen patileriyle hayata tutunmaya çalışıyorlardı. 🐾 1️⃣ Onları Kimse Görmedi Ne bir su kabı, ne bir mama. Sadece bir karton ve 4 küçük kalp… Ama o an biri kamerayı açtı — ve onların “yaşamak istiyoruz” bakışları tarihe geçti. 💛 2️⃣ Antalya’da Yeni Bir Başlangıç Şu anda Antalya / Muratpaşa bölgesindeler. Geçici bir evdeler, ama sonsuza kadar kalamazlar. Onlara sıcak bir yuva lazım, hem de hemen. 📞 3️⃣ İletişim Bilgileri 📍 Antalya / Muratpaşa 📞 0542 288 81 76 💌 DM veya WhatsApp üzerinden iletişim kurulabilir. 🐱 4️⃣ Neden Bu Hikaye Özel? Çünkü bu görüntüler sadece bir kurtarma değil — bir vicdan çağrısı. Kameralar kaydetti, ama asıl önemli olan kalplerin fark etmesi. 📺 Videoyu izlemek için: 👉 Buraya tıkla

Karanlığın içinden gelen minicik seslerdi onlar… Henüz 10 günlük bile değillerdi. Gözleri kapalı, vücutları iltihap içinde, anneleri yoktu. O kadar güçsüzdüler ki nefesleri bile sessizdi. Ama bir el uzandı onlara… İrem Ayça Özsoy , Bursa Uludağ Üniversitesi Veteriner Fakültesi’nde bir akademisyen. O, sadece veteriner değil — aynı zamanda umutla nefes veren bir kalp. Bir kutunun içinde, gözleri iltihapla kapanmış 6 yavru buldu. Kimisi tamamen kör, kimisi kısmen görüyor. Ama hepsinin kalbi atıyordu. Ve o kalpleri durdurmamak için elinden gelen her şeyi yaptı. Antibiyotikler, bağışıklık destekleri, gece uykusuz geçen saatler… Gözleri açılmayan minik yavrular birer birer hayata döndü. Her biri, karanlığın içinden sevgiyi görmeyi öğrendi. Bugün o 6 yavru artık yaşıyor. Kimisinin dünyası hâlâ karanlık ama kalpleri ışık dolu. Onlar koşuyor, oynuyor, sevgiye koşulsuz inanıyor. Şimdi o minikler için yeni bir yol başlıyor: Bir ev, bir kalp, bir ışık arıyorlar. Çünkü sev...

Bir zamanlar, küçük bir evin en mutlu sesiydi o. Sahibinin kucağında uyurdu, kahve kokusuna uyanırdı. Şimdi ise… kimse konuşmuyor. O da artık konuşmuyor. Sadece pencereye bakıyor… Üç yaşında bir British Shorthair . Çipli, kısır, aşıları tam, tertemiz, tuvalet eğitimi var. Ama hayatın temposu, evin sessizliğine dönüştü. Artık biri eve geldiğinde koşan ayak sesleri yok, yalnızca bir kedinin nefes sesi duyuluyor. British’ler sessizdir, duygularını gözleriyle anlatır. O da öyle… Bir zamanlar oyun oynadığı halının üstünde şimdi sadece yatıyor. Camdan dışarıya bakarken kuyruğu bile kıpırdamıyor. Belki bir kuş sesi bekliyor, belki de kapıdan içeri yeniden “merhaba” diyen bir ses… Bu kedi agresif değil, sessiz. Kendini anlatmıyor çünkü kırılmış. Ama hâlâ umut var gözlerinde. Çünkü her sessiz bekleyiş, bir umut barındırır. Şimdi o, sadece bir ev değil, bir kalp arıyor. Onu yeniden mırıldatacak bir sıcaklık. Bir el, bir dokunuş, bir “hoş geldin” sesi… Belki o el seni...

Bazı hikâyeler vardır, insanın kalbine sessizce işler. İşte Barış’ın hikayesi tam da öyle… O gün Ankara’da hava buz gibiydi. Bir motor sesi, ardından küçük bir çığlık… Yağ içinde, titreyen minicik bir beden. Üşümemek için sıcak bir kaputa sığınmış, ama orada sıkışıp kalmıştı. Gözlerini açtığında bir çift insan eli uzandı ona. Ve o anda Barış yeniden doğdu. Ellerimizin arasında minicik bir kalp atıyordu. Ürkmüştü, korkmuştu, ama yaşıyordu. Veterinere götürdüğümüzde, “mucize gibi” dedi. Vücudu yağla kaplıydı, titriyordu ama pes etmemişti. Temizledik, ısıttık, sardık. O an, küçücük bir bedende kocaman bir hayata tutunma isteğini gördük. Barış sadece iki aylıktı. Annesi yoktu, sokakta tek başına kalmıştı. Ama o, yaşamak için inanılmaz bir mücadele vermişti. Şimdi sağlıklı, oyuncu, meraklı bir yavru. Dili biraz dışarıda kalıyor — ama bu onun tatlı bir imzası. Küçücük bir yavru, büyük bir mucize. Bizim dileğimiz basit: O artık sokaklarda değil, bir evin içinde mırıl...